…เหมือนกับหายใจทิ้งไปวันๆ

Print Friendly

                                                                                                                    จากข่าวเล่าต่อ

                                                                                                     “…เหมือนกับหายใจทิ้งไปวัน ๆ”

 

ได้ข้อคิดจากข่าวกรอบเล็กในหนังสือพิมพ์วันนี้  อดขยายความต่อไม่ได้  เป็นคำพูดของคุณลุงอายุ ๘๕ ปีคนหนึ่งที่จังหวัดตรัง  กิจวัตรของคุณลุง ขี่จักรยาน

ไป – กลับระยะทางรวม ๒๐ กิโลเมตร ทุกวัน เพื่อไปทำสวนผสมผสานเนื้อที่ ๒๐ ไร่ คนเดียว  ชีวิตคุณลุง จบ ป. ๔ รับจ้างกรีดยาง ทำเกษตรตั้งแต่อายุ ๑๕  ต่อมาขายหมี่ผัดถังแตกหาลี้ยงครอบครัว มีลูกชาย ๓ คน จบปริญญาตรี – โท ทำงานประจำกันทุกคน และคุณลุงเก็บหอมรอมริบจนซื้อบ้านและสวนเป็นของตนเอง

ลูกคนโตเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน บอกกับผู้สื่อข่าวว่า ให้พ่อพักไม่ต้องทำสวน และจะจ้างคนมาช่วย  พ่อก็ไม่ต้องการ ทุกวันนี้ทำสวนคนเดียว คุณลุงขี่จักรยานตั้งแต่เด็กไม่เคยป่วยเป็นอะไร สุขภาพแข็งแรงดี

ข้อคิดจากคุณลุง สำหรับคนที่ท้อแท้ในชีวิต ให้คิดถึงอดีตของตัวเองตอนที่ไม่มีอะไรเลย เทียบกับปัจจุบัน   และ

“เกิดเป็นคน เวลามีเท่ากัน อยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไร เวลาก็หมดไป เหมือนกับหายใจทิ้งไปวัน ๆ

 

Siwatas  ๖ ก.ย. ๒๕๕๙