สุภาษิตสอนหญิง

Print Friendly

มีสลึงพึงประจบให้ครบบาท…….

คนสมัยได้เรียนเขียนอ่านสุภาษิตสอนหญิง ของท่านสุนทรภู่ กวีเอกของไทยสมัยรัชกาลที่ ๑ ถึงรัชกาลที่ ๔
ที่องค์การยูเนสโกยกย่องเป็นบุคคลสำคัญของโลกด้านวรรณกรรม ปี พ.ศ. ๒๕๒๙ จะต่อกลอนบทนี้ได้

…….อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์
จงมักน้อยกินน้อยค่อยบรรจง อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนาน
ไม่ควรซื้อก็อย่าไปพิไรซื้อ ให้เป็นมื้อเป็นคราวทั้งคาวหวาน
เมื่อพ่อแม่แก่เฒ่าชรากาล จงเลี้ยงท่านอย่าให้อดระทดใจ

กลอนของท่านสุนทรภู่ เมื่ออ่านจะได้อรรถรสทางภาษาไม่รู้ลืม และได้บทสอนใจให้เป็นคนมีกตัญญูกตเวที คนโบราณนำมาถอดเป็นภาคปฏิบัติสอนลูกหลานให้หยอดกระปุกออมสิน ซึ่งขณะเป็นเด็กก็ได้แต่หยอดกระปุก เต็มเมื่อไหร่ก็นำไปฝากธนาคารออมสิน เป็นความภูมิใจวัยเด็ก เมื่อเป็นผู้ใหญ่ทำงานได้เองไม่ได้หยอดกระปุก แต่ได้ความคิดว่า การสอนของคนโบราณแค่เรื่องให้เด็กหยอดกระปุก จะได้ outcome หลายประการ :-
ฝึกการรู้จักใช้เงินให้เหลือในแต่ละวัน เพื่อหยอดกระปุกทุกวัน
ฝึกการมีวินัยทำอย่างสม่ำเสมอ จะเป็นนิสัยการออม
ฝึกให้รู้จักรอคอย อยากได้อะไรจะใช้เงินที่หยอดกระปุกไว้ ไม่แบมือขอพ่อแม่
กลอนแต่ละบรรทัดมีความหมายอย่างลึกซึ้ง หากอ่านทั้งบทจะยิ่งได้ทราบว่าเป็นสุภาษิตที่ไม่มีวันล้าสมัย
ไม่ต้องเป็นหญิงก็อ่านได้

ศิวะทัศน์ ๓๐ สิงหาคม ๒๕๕๙